Zupa z cukinii z kaszą jaglaną / KONESER ZDROWIA

Zauważam słabnącą popularność zup. W domach większości osób, które znam, królują konkretosy: drugie danie, najlepiej mięsno – miechowe z mięsem. No tak, tak, wiemy, że niezdrowo, że warzywa pięć razy dziennie, że tłuszcz, cholesterol, ale dopóki nie boli, dopóki lekarz wynikami nie straszy, zupy są be.

Nie dla mnie.

 Jestem wielką fanką tych dań zarówno w kwestii przygotowywania jak i smakowania, oczywiście. Nie lubię przygotowywać tych samych potraw, jestem typem kucharza poszukującego.

Wanda Chotomska - "Bajki z 1001 dobranocy"

Przepadłam od pierwszego spojrzenia. Uwagę moją przykuła okładka, ale prawdziwym skarbem jest wszystko, co kryje się w środku. Książeczka składa się z 12 historyjek, napisanych w bardzo kreatywny sposób, niejako oczyma dziecka, spisanymi przez czystą fantazję. Forma luźna, dowolna, nieuszeregowana. Znajdziemy i wiersz i prozę. Znajdziemy prozę ustylizowaną na wiersz, wszystko to, co zabawi i przykuje uwagę młodego odbiorcy. Nazwisko autorki zobowiązuje i każe spodziewać się świetnej i pożytecznej zabawy! 

Wojciech Widłak - "Wesoły Ryjek" / MEDIA RODZINA

Powiem krótko. Ryjek od kilku tygodni u nas w domu rządzi. Na niektóre książeczki Buba musi mieć nastrój, ale Ryjek jest dobry o każdej porze i przy każdej okazji. Ułatwia mi pory  posiłków, uspokaja rozbrykanego aniołka i utula go do snu. „Dzień dobry, nazywam się: Wesioły Lyjek!” – to zdanie, które wita nas w każdym opowiadaniu, zostało przeze mnie i Bubę do spółki przeczytane niezliczoną ilość razy i nie zanosi się, by nie przeczytać go drugie tyle.. Mała świnka stała się mojemu dziecku wyjątkowo bliska, co widać zwłaszcza po niesłabnącym zapale małej do słuchania o jej przygodach.

Rumcajs w Pracowni

Co by tu robić w weekend…

Troszkę dobija mnie brak informacji w jednym miejscu. O przedstawieniach w Pracowni dowiedziałam się z innego bloga parentingowego (a chciałabym z jakiegoś serwisu, strony publikującej informacje o takich wydarzeniach). Musieliśmy, po prostu musieliśmy tam zajrzeć! Karmelek jeszcze nigdy nie widział przedstawienia, może uda się w niej zaszczepić miłość do teatru?

Kaszunia z malinami i żurawiną - SYMBIO

Większość potraw spożywanych przez Karmelka dawno utraciła status dzidziusiowości. Kolacja jednak od dawien dawna ma jedną wymienną bazę (zboża) i wiele, wiele dodatków, akurat dziś padło na maliny i żurawinę. Bubalka dopadło coś ten teges z pęcherzem, więc leczymy naturalnie. Żurawina jest bardzo skuteczna w przypadku lżejszych problemów z pęcherzem. Ta, którą my mamy pochodzi z Symbio i jest najlepszą żurawiną jaką jadłam! Na szczęście cenę ma przystępną, więc na pewno nie wrócę do żadnej z kilkunastu wypróbowanych już przeze mnie marek. O ile w wypiekach smak żurawiny ma drugorzędne znaczenie, to przygotowanie kolacji dla małej wybrednisi każe mi bacznie przyglądać się jakości i walorom smakowym. Prosto z torebki nie udało się zaaplikować owocka pacjentce, która jest bardzo ostrożna i z nowościami oswaja się kilka dni, ale mam swój patent na takie problemy. Owocowe kwestie, nie do przeforsowania za dnia (Karmelek nie lubi owoców), są kitraszone w wieczornej kaszuni, którą mała zje zawsze i bez grymaszenia. Dziś odpuściłam (pewnie mnie zhuśtacie za to) i postanowiłam, że po kilku miesiącach jedzenia w kółko gruszek i jabłek przetykanych pomarańczą i bananem, włożyłam w kaszunię maliny. A niech ma, wiosna idzie!

Astrid Lindgren -"Pewnie, że Lotta umie jeździć na rowerze!"

Lotta to szczególne dziecko. Szczególnie uparte, żywe, pewne siebie i odważne. Barwne i wyraziste, jak nikt na całej ulicy Awanturników. Lotta wie czego chce i ze wszystkich sił i wbrew wszystkiemu będzie dążyć do celu. Jest jakby nieświadoma swojej dziecięcej nieporadności i tak pełna wiary w swoje siły, że nie istnieją dla niej rzeczy niemożliwe! Umie jeździć na rowerze – po kryjomu, tak jak po kryjomu chodzi do szkoły i ma niebieskie oczy. Jej największym marzeniem jest rower na dwóch kołach i krótką chwilę zajmuje jej opracowanie planu wyposażenia się w taki rower. Co z tego wyniknie? Przede wszystkim kupa śmiechu! Książki Astrid Lindgren są zabawne nawet dla dorosłych, z uwagi na swoją naturalność, niewymuszoność. Czytając je, oglądamy nie fantazję autorki, ale prawdziwe życie, którego była ona bacznym obserwatorem. W sytuacjach przez nią opisanych króluje rzeczywistość, taka widziana oczyma dziecka, budowana jego charakterem i pragnieniami. Sama Lotta jest ciężkim przypadkiem, przyprawia co rusz o stan przedzawałowy i zaskakuje swoją brawurą i pomysłowością, na pewno nie będziecie się z nią nudzić, a swoje trzy grosze do atmosfery dorzucą piękne, charakterystyczne ilustracje Ilon Wikland.

Joanna Kulmowa - "Niefruwak Piechotny"

Tytułowy Niefruwak Piechotny idzie przed siebie poszukując własnej tożsamości. Stara się być takim, jak go nazwano, nie szuka w sobie nowych umiejętności, nie przekracza granic, nie tworzy siebie. Spotyka na swej drodze istoty, z którymi próbuje się identyfikować, do grupy których ma nadzieję przynależeć. Nieśmiała ciekawość i brak inicjatywy to jego najbardziej rzucające się w oczy cechy. Dąży on do poznania siebie, ale tylko na drodze filozofii, broń Boże praktyki, bez interakcji z innymi osobami cel nie zostałby nigdy osiągnięty…