Kosmiczne przedszkole 3-latka / Olesiejuk

Bubalek polubił bardzo rysowanie, malowanie i wszelkie aktywności, do których angażuje się paluszki. Zapalczywie wypatruję więc nowych publikacji z gotowymi pomysłami na takie zabawy. Prym wiedzie w tej dziedzinie wydawnictwo Olesiejuk, z którego większość książeczek kreatywnych dla małych dzieci bardzo przypadła nam do gustu. Niestety ciężko mi jest upolować moment i zrobić zdjęcia przed totalnym przetrenowaniem książeczki przez Karmelka. Idzie jak burza. Teraz bawimy się w ten sposób zdecydowanie rzadziej  ponieważ większość czasu spędzamy poza domem, ale chłodne dni były idealne do zasiadania nawet kilka razy w ciągu dnia do stolika. 

Obok „Kosmicznego przedszkola” nie mogłam przejść obojętnie. Z tego wydawnictwa raz tylko trafił mi się niezbyt ciekawy zestaw łamigłówek, ale o tym innym razem. Chwilę ze sobą walczyłam, ale w końcu „Przedszkole” wygrało. Zestaw składa się z dwóch części: Blok plastyczny i zeszyt ćwiczeń, które w zasadzie są podobne do siebie. Różnią się tym, ze w bloku jest więcej wycinania i klejenia, a w zeszycie więcej rysowania. Tematyka kosmosu jest dla małej wielce pociągająca (ulubione puzzle: Świnka Peppa w kosmosie, a jakże) więc nie bałam się o to, że temat będzie ją nużył. Już nie wspomnę o wielkim zamiłowaniu do smoków i innych stworów odbiegających. Zresztą co może być strasznego w książeczce przeznaczonej dla trzylatka? Wszystkie ufoludki wyglądają zabawnie, są bardzo kolorowe, a problemy z jakimi się borykają są takie jakieś „nasze”, swojskie. Zadania, z którymi zmierzyć się musza kochane trzylatki są świetnie dopasowane do ich wieku, choć w większości muszą pomóc rodzice i wykonać trudniejszą pracę, np. wyciąć coś, czy przygotować farbę i nadzorować oczywiście (dwa dni temu Bubalek pomalował sobie łapki fioletowym flamastrem i nie zmyło się to dzieło do końca. Wygląda jakby ją ktoś prętem metalowym po łapach okładał, dopiero z bliska widać, że to nie są siniaki). Zadania są przeróżne, ćwiczą spostrzegawczość, koordynację ręka – oko, rozróżnianie kolorów i wiele, wiele innych. Uczą dzieci rozmaitych technik plastycznych (malowanie paluszkami, papierem toaletowym, odciskanie nakrętką, wydzieranki). Za każde prawidłowo wykonane zadanie dziecko może w nagrodę przykleić w rogu naklejkę ze śmiesznym stworkiem. Gdy Bubalek miał dwa latka mieliśmy podobne książeczki (jedną z nich opisałam TUTAJ), ale nie były aż tak ciekawe i różnorodne. Domyślam się, ze swoje robi nie tylko kreatywność twórców, ale i wiek dziecka i coraz większe możliwości. Bubalek rozprawił się z dwoma częściami w niecałe dwa tygodnie, a wy jak myślicie, jaki byłby wynik waszych maluszków?

Sugerowana cena to 16,99zł i dostępna jest dla dzieci w wieku 2, 3, 4, 5 lat. Kupić je możecie np.TUTAJ (zdarza się taniej)

Biedronkowe łupy

Powiecie pewnie, że zwariowałam, ale po prostu nie mogę się opanować, aby przejść obojętnie obok stoiska z łamigłówkami dla dzieci. Buba bardzo lubi rozwiązywać przeróżne zagadki, ma to chyba po mnie. Mnie również od najmłodszych lat to kręciło. Miałam takich pozycji tylko kilka, wypełniałam je więc wyjątkowo starannie, by były śliczne (do dziś nie wiem czemu tak ważne było dla mnie to, jak wyglądają). Mogłam godzinami zajmować się rozwiązywaniem problemów w nich zawartych, kolorować, przechodzić labirynty, kończyć rysunki. W zasadzie to do dziś lubię krzyżówki, sudoku i takie tam J. Kornelka ma kilka książeczek, które rozwiązujemy, niektóre już skończone! Bardzo cieszy mnie, ze pojawiają się pozycje dla coraz młodszych dzieci. Dziś całkiem poszłam po bandzie, kupiłam zestawy daleko do przodu, ale to było silniejsze ode mnie. Myślę, ze obydwie będziemy miały kupę radości z tej mojej rozrzutności! Oczywiście od razu rozpakowałyśmy i wyglądałyśmy! Też tak kupujecie na zapas łamigłówki?

P.S.Kosztują 12,99zł

 

Poznaję kolory

  

   Opracowanie:   M.Martin
   Projekt Graficzny: M.Grez 
   Wydawnictwo:  Olesiejuk
   Okładka:   twarda
   Ilość stron:  10
   Format:  16,5x16
   Rok wydania:  2009

 Nawet maleńkie dziecko możemy zacząć oswajać z kolorami. Ta nauka, choć długo nie da owoców, przygotuje mały umysł na naukę kolorów. W główce dziecięcej tworzone są cały czas nowe sieci neuronów i ich ilość również zależy od nas. Moje zadanie jest łatwe, Buba z chęcią sięga do książeczek i, jak mi się wydaje, zaczyna troszkę rozróżniać kolory. Jest to zasługa wtrącania nazw kolorów („spójrz jaką ma dziewczynka czerwoną sukienkę”, „o! jedzie zielony autobus!”), jak i takich właśnie książeczek, które mogą być oglądane ciągle od nowa.  

Mam już książeczkę z tej serii, kupioną w SH i bardzo chciałam uzbierać całą serię, ale nie ma ich już w sklepach, z tego, co się orientuję, ale recenzję mogę zrobić, a co! „Poznaję kolory" ma sztywną, po zewnętrznej stronie miękką okładkę, dość wytrzymałą, matowo – błyszczącą. Wielkim ułatwieniem dla dziecka są zakładki na każdej stronie, ułatwiające ich przewracanie. Każda podwójna strona prezentuje inny kolor: żółty, czerwony, zielony, pomarańczowy, niebieski, Na każdej stronie znajdują się opisane przedmioty w takiej kolorystyce. Bardzo fajnym dodatkiem jest szukanie muchy na ilustracjach, dziecko ćwiczy w ten sposób umiejętność skupienia i spostrzegawczość.

 Mamy tę pozycję przeszło rok i wciąż do niej wracamy co kilka dni. Jedyne co mi się w niej nie podoba, to kreatywność w przykładach kolorów. Starsze dziecko zrozumie, że żółty tygrys to jedynie fantazja autora, tak samo jak niebieski tukan, czy goryl, jednak  książeczka ma uczyć kolorów, uczy więc jednocześnie, że goryle i słonie są niebieskie. Bardzo podobają mi się również nie do końca idealnie wykonane modeli nowe figurki, myślę, że gdy Buba będzie starsza spróbujemy niektóre z nich wykonać i nie będzie sfrustrowana ich niedoskonałością. Prawie zapomniałam dodać, że książeczka jest również bardzo miła w dotyku,  matowa i bardzo gładka. Korzystałyście z niej może w nauce kolorów waszych dzieci?