sobota, 5 kwietnia 2014

CORINE DE FARME Chusteczki nawilżane dla niemowląt






W czasie ciąży wiemy jak będziemy wychowywać nasze dzieci. Jakie pieluszki, ubranka, metody będziemy wykorzystywać. Potem rodzi się potomek i okazuje się, ze połowa gadżetów stoi nawet raz nie wykorzystana, ubranka nowe z metkami zalegają w komodzie (powiedzcie mi, kto wymyśla bluzy z kapturem dla dzieci do 6mca?), a bobas pozostawiony sam w łóżeczku wrzeszczy aż uszy puchną. Ok. Zróbmy to inaczej, może jednak nie miałyśmy racji. Po kilku, kilkunastu miesiącach odzyskujemy pewność siebie, znów w głębi duszy zaczynamy wierzyć, że nasze metody i wybory są słuszne, pewne i godne naśladowania. A potem rodzi się kolejne dziecko, całkiem inne od pierworodnego, używamy innych gadżetów (nie znosi karuzelki, ale pałąk owszem, całkiem inaczej niż brat!), stosujemy inne metody, kosmetyki, słowem: wszystko! Dziecko dziecku nie równe. Sama się łapię na tym, że wydaje mi się, że dokładnie wiem co robić. Spokojnie, to tylko złudzenie, maluszek za chwilę tak Cię czymś nowym zaskoczy, że pójdzie ci w pięty. Babulek miał np. nagłe zmiany charakteru. Spokojna pierwej zaczynała pokazywać rożki. Kilka miesięcy stroniła od czegoś, co nagle zmieniało się w ulubioną zabawkę, książkę. „Wiem, że nic nie wiem” to chyba najlepiej pasuje do kwestii wychowania dziecka. Nie znaczy to, że nie możemy się przygotować, że jesteśmy nieudolni, nie, nie. Chodzi raczej o to, że jeżeli ktoś Cie zapyta: czy Twoje dziecko lubi naleśniki?, zamiast odpowiedzieć: tak! Powinno się odpowiedzieć: wczoraj rano lubiła…
Wzniośle zaczęłam post o chusteczkach do pupy… Wstęp jest jednak na temat, z uwagi na zmiany jakie zaszły w reakcjach skóry na taki mokre chusteczki. Gdy Buba była maleńka, używałam tylko chusteczek (niemądra ja), żadnej wody z wyjadłem. Pupal Bubalka zawsze był obkrostkowany, ale mała nie przejawiała najmniejszych symptomów jakoby jej to przeszkadzało, więc spokojnie uznałam, że tak właśnie ma być (używałyśmy różnych chusteczek). Po kilku dobrych miesiącach zaskoczona denkiem ostatniej paczuszki volens nolens musiałam się przerzucić na wodę i myjadło. Szok i niedowierzanie: pupal wybielał i wygładził się! Zniknęły krostki, zaczerwienienie, normalnie całkiem nowa skóra! Od tego momentu zrezygnowałam z używania chusteczek na co dzień, ale korzystałam z nich w podróży, na spacerach, do wycierania łapek, brudnego pysia i odzyskałam zaufanie do nich. W przypadku tak sporadycznego używania jak raz na dzień lub rzadziej nie wystąpiło żadne podrażnienie, nie zauważyłam też reakcji na innych częściach ciała. Chusteczki zostały zrehabilitowane. Mam tylko jedna uwagę: gdy ktoś robi promocje na chusteczki, lepiej, zamiast kolejnej paczki gratis dorzucić pudełko na owe, ponieważ już po dwóch tygodniach noszenia w torbie odpada taśma i chusteczki wysychają…




Czas na konkrety, czyli chusteczki, które są głównym bohaterem dzisiejszego posta:
W opakowaniu znajdują się 62 sztuki. Jak na torebkowe używanie – ciut za dużo, kilkanaście mi po prostu wyschło, ale do użytku domowego będą w sam raz. Taśma dość dobrze je zabezpiecza w łagodnych dla nich warunkach. Mają zapach: bardzo ładny, mnie nie przeszkadzał w ogóle, na stanie skóry również się ta właściwość nie odbijała. Wyjmują się z opakowania łatwo, jedna za drugą, wystarczy szarpnąć, by przerwać ciąg. Z typowo dziecięcymi, i zanieczyszczeniami radzą sobie bardzo dobrze: lepiące się, upaprane kurzem ziemia rączki doczyszczą bez problemu, pupala również nie podrażniają. Uważam, że swoją rolę wypełniły na piątkę i mogę je wam polecić :)

Skład
AQUA, GLYCERIN, POLYSORBATE 20, SODIUM BENZOATE, POTASSIUM SORBATE, 1,2-HEXANEDIOL, CAPRYLYL GLYCOL, CITRIC ACID, CALENDULA OFFICINALIS FLOWER EXTRACT, TROPOLONE, SODIUM HYDROXIDE, SORBIC ACID.







Więcej na ich temat przeczytacie TUTAJ, zapraszam was również na fanpage TUTAJ
Spotkać je można w hipermarketach, takich jak Auchan, Intermarche, Real.
 Cena: ok10zł/62szt




czwartek, 3 kwietnia 2014

Agnieszka Tyszka "Zosia z Ulicy Kociej" / Nasza Księgarnia





Zosia mieszka sobie spokojnie wraz z mamą, tatą i siostrzyczką Manią w Warszawie. Zainspirowana psią kupą (przelana czara goryczy) mama Zosi podejmuje decyzję o wyprowadzce na tereny podmiejskie. W życiu dziewczynek wprowadza to wiele zmian, a w połączeniu z ich niesamowitymi pomysłami i ciekawym spojrzeniem na świat stworzy  podłoże do wielkiej aktywności. Wyprowadzkę można uznać  za przewrót, który życie młodej rodziny wywraca do góry nogami. Nowe otoczenie, sąsiedzi, układ urbanistyczny. Wszystko nowe, wszystko do oswojenia. Tylko jakby tu…
Atrakcja zaczyna gonić atrakcję, a czas przyspiesza gdy opiekę nad dziećmi przejmuje ciocia Malina – artystyczna dusza, z własnymi, plastycznymi zasadami, biorąca pomysły dzieci bardzo serio, odważnie i kreatywnie. Akcja, akcja i jeszcze raz akcja!
Książka jest niesamowicie dynamiczna. Obrazy, wydarzenia zmieniają się jak w kalejdoskopie, przypominają jeden bardzo aktywny dzień, w którym nie ma ani minuty na lenistwo. Wszystkie przypadki, pomysły, plany spotykają się z natychmiastową reakcją, wykonaniem. Zwariowane tempo nie pozwala się nudzić, zaś fabuła nie gmatwa się, wydarzenia następują po sobie płynnie. Bohaterami tej książeczki jest czworo dzieci, każde o kompletnie innym charakterze, niekiedy przyjmującym cechy skrajne i jakże przez to barwne! Styl prosty, ale kwiecisty, pozwalający na tworzenie w główce filmu, okraszony komicznymi ilustracjami w olbrzymiej ilości i dwu wersowymi wierszykami wpadającymi z łatwością w ucho.
Sądzę, że książeczka ta może stać się ulubionym towarzyszem czytankowych sesji niejednej małej dziewczynki.











http://nk.com.pl/



Autor: Agnieszka Tyszka
   Ilustracje: Agata Raczyńska
   Wydawnictwo:  Nasza Księgarnia
   Okładka:   miękka
   Ilość stron:  224
   Format: 140 x 190 mm 
      Rok wydania: 2012
      Cena: 21,9zł


Do kupienia TUTAJ  

Fanpage Naszej Księgarni znajdziecie TUTAJ

wtorek, 1 kwietnia 2014

Kosmiczne przedszkole 3-latka / Olesiejuk







Bubalek polubił bardzo rysowanie, malowanie i wszelkie aktywności, do których angażuje się paluszki. Zapalczywie wypatruję więc nowych publikacji z gotowymi pomysłami na takie zabawy. Prym wiedzie w tej dziedzinie wydawnictwo Olesiejuk, z którego większość książeczek kreatywnych dla małych dzieci bardzo przypadła nam do gustu. Niestety ciężko mi jest upolować moment i zrobić zdjęcia przed totalnym przetrenowaniem książeczki przez Karmelka. Idzie jak burza. Teraz bawimy się w ten sposób zdecydowanie rzadziej  ponieważ większość czasu spędzamy poza domem, ale chłodne dni były idealne do zasiadania nawet kilka razy w ciągu dnia do stolika. 




Obok „Kosmicznego przedszkola” nie mogłam przejść obojętnie. Z tego wydawnictwa raz tylko trafił mi się niezbyt ciekawy zestaw łamigłówek, ale o tym innym razem. Chwilę ze sobą walczyłam, ale w końcu „Przedszkole” wygrało. Zestaw składa się z dwóch części: Blok plastyczny i zeszyt ćwiczeń, które w zasadzie są podobne do siebie. Różnią się tym, ze w bloku jest więcej wycinania i klejenia, a w zeszycie więcej rysowania. Tematyka kosmosu jest dla małej wielce pociągająca (ulubione puzzle: Świnka Peppa w kosmosie, a jakże) więc nie bałam się o to, że temat będzie ją nużył. Już nie wspomnę o wielkim zamiłowaniu do smoków i innych stworów odbiegających. Zresztą co może być strasznego w książeczce przeznaczonej dla trzylatka? Wszystkie ufoludki wyglądają zabawnie, są bardzo kolorowe, a problemy z jakimi się borykają są takie jakieś „nasze”, swojskie. Zadania, z którymi zmierzyć się musza kochane trzylatki są świetnie dopasowane do ich wieku, choć w większości muszą pomóc rodzice i wykonać trudniejszą pracę, np. wyciąć coś, czy przygotować farbę i nadzorować oczywiście (dwa dni temu Bubalek pomalował sobie łapki fioletowym flamastrem i nie zmyło się to dzieło do końca. Wygląda jakby ją ktoś prętem metalowym po łapach okładał, dopiero z bliska widać, że to nie są siniaki). Zadania są przeróżne, ćwiczą spostrzegawczość, koordynację ręka – oko, rozróżnianie kolorów i wiele, wiele innych. Uczą dzieci rozmaitych technik plastycznych (malowanie paluszkami, papierem toaletowym, odciskanie nakrętką, wydzieranki). Za każde prawidłowo wykonane zadanie dziecko może w nagrodę przykleić w rogu naklejkę ze śmiesznym stworkiem. Gdy Bubalek miał dwa latka mieliśmy podobne książeczki (jedną z nich opisałam TUTAJ), ale nie były aż tak ciekawe i różnorodne. Domyślam się, ze swoje robi nie tylko kreatywność twórców, ale i wiek dziecka i coraz większe możliwości. Bubalek rozprawił się z dwoma częściami w niecałe dwa tygodnie, a wy jak myślicie, jaki byłby wynik waszych maluszków?


















Sugerowana cena to 16,99zł i dostępna jest dla dzieci w wieku 2, 3, 4, 5 lat. Kupić je możecie np.TUTAJ (zdarza się taniej)




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...