DAFI Dzbanek filtrujacy Atri 2,4l

Na ostatnim ze spotkań nabawiłam się dzbanka Dafi, o którym poczytywałam od dawien dawna. Przyzwyczaiłam się do wody z mojego terenu: nie ma smaku ani zapachu, nie pozostawia osadu na kubkach po kawie i herbacie, ale napić się prosto z kranu jakoś nie mam odwagi. Może przez tony kamienia, które wydrapuję regularnie  z czajnika? A może przez kompletny brak informacji o związkach, zanieczyszczeniach, które woda zbiera płynąc rurami do mojego domu? Mogłabym tak gdybać, ale nie mam w zwyczaju zastanawiać się nad rzeczami, na które nie mam wpływu, wiec po prostu odrzuciłam możliwość picia nieprzegotowanej wody z kranu i zastąpiłam ja butelkowaną, której jednak nie używałam do gotowania.

Dzbanek Dafi stanowi dla mnie spore ułatwienie. Wciąż używam wody mineralnej butelkowanej do picia, ale w przypadku jej braku sięgam bez zastanowienia po przefiltrowaną wodę z dzbanka. Mój dzbanek

(Atri) daje mi jednorazowo 1,2 litra wody w niespełna dwie minutki. Posiada również bardzo łatwy system uzupełnienia wody: wystarczy przesunąć zasłonkę a otrzymamy dostęp do dzbanka i ukaże się jednocześnie kalendarz, na którym zaznaczyliśmy datę kolejnej wymiany filtra. Całość bardzo łatwo i intuicyjnie rozkłada się na czynniki pierwsze, jak i składa. Lubię go za to, że szanuje mój czas :)

Żyjemy w świecie, w którym wpływ szkodliwych substancji na nasz organizm jest nieunikniony, ale możemy go w znaczny sposób ograniczyć, bardziej świadomie podchodząc do czynności, które wykonujemy bez zastanowienia, rutynowo. Małymi kroczkami pójdźmy naprzód…

Cena

dzbanek 43,25zł

filtr 14zł

Dafi.pl, Facebook, Sklep

Dom Tkacza w Bielsku Białej

Ostatnie dni mieliśmy okazję spędzić poza domem i codziennością. Najważniejsi w takich wyjazdach są ludzie z którymi ten czas przychodzi spędzić.

Jeżeli ma się szczęście, kilka dni staje się tak relaksującym i przyjemnym doznaniem, że tęskni się już w momencie stania na podjeździe, pożegnania.

Do kolejnego razu pozostaną nam wspomnienia i zdjęcia…

Kilka dni minęło leniwie, ale nie byłabym sobą, gdybym się nie udała w kilka najbliższych miejsc godnych zwiedzenia. A że Bielsko Biała o mocniejszy rzut beretem, to się wybraliśmy. Najpierw odwiedziliśmy
Dom Tkacza, 
 umiejscowiony  w okolicy zamieszkiwanej swego czasu przez bielskich sukienników. Dom należał kiedyś do mistrza cechowego i jest odwzorowanym miejscem pracy i wypoczynku jego ostatniego właściciela. Przedzielony sienią na dwie części, po lewej stronie znajdziemy aranżacje warsztatu pracy, po prawej zaś część mieszkalną, wszystko  klimacie przełomu wieku XIX i XX. Na piętrze znajduje się wystawa strojów ludowych nie mniej interesująca od zbiorów umiejscowionych na parterze.
Mogłabym całymi dniami siedzieć w muzeach i kontemplować skarby, ale wizyty z dwuipółlatką ograniczają się do niespokojnego oczopląsu i dzielenia uwagi między ekspozycję a malucha, ale wolę zwiedzać tak niż wcale. Cieszy mnie to, że Karmelek szybko uczy się na czym polega pobyt w muzeum. Zabieramy ją w takie miejsca regularnie, nie jest wiec dla niej już dziwne to, że czegoś nie można dotknąć, gdzieś wejść, choć jak każdy bobas stara się naginać te zasady ile tylko można. Na szczęście osoby na które trafiliśmy w Domu Tkacza były bardzo serdecznie nastawione do dzieci i ich podejście  przeszło moje najśmielsze wyobrażenia i wykroczyło poza  obowiązki (oczywiście w pozytywnym tego sformułowania znaczeniu), sprawiło, że to miejsce, jako cel wycieczki z maluchami mogę wszystkim serdecznie polecić. Budynek jest niewielki, zwiedzania mało i nie ma kiedy się znudzić, nawet małemu bąblowi. 

Auto można zaparkować tuż obok, a w środku znajduje się toaleta.

Koszt wizyty:

bilet normalny - 10zł
ulgowy - 6zł